نویسنده محمد رضا صرامی

فهرست

 

 منظومه        شاعر  ............ صفحه

   5            نظامي ................. 5

   5            اميرخسرودهلوي ... 8

   5           هاتفي جامي خرجردي ............ 9

   5           خواجوي كرماني .... 11

   5           بينش كشميري ..... 14

   5           صرفي كشميري .... 14

   5           شهاب ترشيزي ..... 15

   5           كاتبي ترشيزي نيشابوري ........ 17

   5           روح الامين شهرستاني .......... 20

   5           ابجدي هندي ........ 21

  17          عبدي بيك شيرازي – نويدي ..... 23

  2           اهلي شيرازي ........ 27

  3           شيخ محسن فاني كشميري..... 28

  3           وحشي بافقي......... 29

  3           هلالي جغتايي........ 31

  4           بي دل................... 32

  8          فيضي فياضي ......... 33

   4         غزّالي مشهدي ....... 34

   4         ميرزا محمّد صادق نامي اصفهاني 36

   7         تأثير تبريزي ............. 37

   7         حزين لاهيجي ......... 38

   6         رشيداي عبّاسي...... 39

   6         منير لاهوري ............ 41

   7        هفت اورنگ جامي ..... 42

   7        زلالي خوانساري ....... 45

  7         عتّابي تكلّو................ 46

  8         قاسمي گنابادي ....... 48

  9         سليم تهراني ........... 50

 13        ابوطالب كليم كاشاني .......52

 13        وحيد قزويني ............ 55

  8          شاه داعي الي الله شيرازي ...... 58

  2         عرفي شيرازي ......... 60

  2        ملك محمّد قمي .......   60

 

 

 شعرا E

224 وَ الشُّعَراءُ يَتَّبعُهُمُ الْغاوُنَ

فقط مردم گم‌ره منزوي / نمايند از شاعران پيروي

225 اَلَمْ تَرَ اَنَّهُمْ في كلِّ وادٍ يَهيمُونَ

نبيني تو آيا كه خود تشنه اند / به وادي حيرت چه سرگشته اند

226 وَ اَنَّهُمْ يَقُولوُنَ ما لا يَفعَلُونَ

چه بسيار گويند حرف و مثل / كه هرگز نسازند بر آن عمل

227 اِلاَّ الَّذَين امَنُوا وَ عَملُوالصّالحات وَ ذَكَرُوا اللهَ كَثيراً وَ انْتَصَروُا مِنْ بَعْدِ ما ظُلِمُوا وَ سَيَعْلَمُ الَّذينَ ظَلَمُوا اَيَّ مُنْقَلَبٍ يَنْقَلِبُونَ

مگر شاعـراني كه بركردگار /  بگرديده مومن ، شده نيك‌كار

خـدا را  نمـاينـد  بسيـار ياد  /  بگوينـد ذكر خـدا  را  زيـاد

برآنان چو ظلمي بيامد به پيش / بجستند ياري از اشعارخويش

ستم پيشگان خود بدانند زود / كدامين مكان است جاي خلود

(قرآن مجيد با ترجمه منظوم (قرآن‌نامه ) – اميد مجد- انتشارات اميد مجد- چاپ چهارم: ارديبهشت 1378 ص 376)

ابومحمد نظام‌الدين الياس بن يوسف بن زكي مؤيّد گنجوي متخلص به نظامي، پنج مثنوي دارد: مخزن‌الاسرار A/ خسرو و شيرين B/ ليلي و مجنون C/ هفت پيكر D/ اسكندرنامهE

پنجمين مثنوي نظامي شامل دو قسمت است كه نظامي قسمت نخستين را شرف‌نامه و قسمت ثانوي را اقبال‌نامه ناميده و اين دو كتاب را بر روي هم اسكندرنامه مي‌نامند.

(حماسه‌سرايي در ايران- دكتر ذبيح‌الله صفا- تهران، انتشارات اميركبير، چاپ پنجم 1369، صص 344 و 345)

مخزن‌الاسرار

بسـم الله الرحمـن الرحيـم  /  هست كليـد درِ گنـج حكيـم

فاتحه‌ي فكرت و ختم سَخُن / نام خداي است، بر او ختم كُن

پيش وجـود  همـه آيندگـان /  پيش بقاي همـه پاينـدگـان

سابقـه سـالار جهـان قـدم  /   مرسلـه پيـوند گلـوي قلـم

پـرده‌گشاي فلـك پـرده‌دار  /   پردگـي پرده شنـاسان كـار

(كليات نظامي گنجوي- نسخه وحيد دست‌گردي – ويرايشگر : پروين قائمي – تهران، نشر پيمان – چاپ اول 1381 ص 10)

خسرو و شيرين

خداوندا درِ توفيق بگشاي /  نظامي را رهِ تحقيـق بنمـاي

دلي ده كاو يقينـت را بشايد /  زبـاني كافرينـت را سرايد

مده ناخوب را بر خاطرم راه/ بدار از ناپسندم دست، كوتاه

درونم را به نور خـود برافروز / زبانم را ثناي خود درآمـوز

به داودي دلم را تازه گردان /  زبورم را بلنـدآوازه گـردان

(كليات نظامي گنجوي- نسخه وحيد دست‌گردي– ويرايشگر : پروين قائمي- تهران، نشر پيمان ، چاپ اول 1381 ص 101 )

ليلي و مجنون

اي نام تو بهترين سرآغاز /  بي نام تو نامـه كي كنم باز

اي ياد تو مـونس روانـم /  جز نام تـو نيست بر زبانـم

اي كارگشاي هر چه هستند / نام تو كليد هر چه بستند

اي هيچ خطي نگشته ز اوّل / بي حجّت نام تو مسجّل

اي هست كن اساس هستي / كوته ز درت درازدستي

اي خطبه‌ي تـو تبارك‌الله /  فيض تو هميشه بارك الله

اي هفت عروس نه عمـاري / بر درگه تـو به پرده‌داري

اي هست نه بر طريـق چوني /  داناي بروني و درونـي

اي هـرچه رميده وارميـده / در كن فيـكون تو آفـريده

اي واهب عقل وباعث جان/ با حكم تو هست ونيست يكسان

اي محـرم عالـم تحيّـر /  عالم ز تو هـم‌تهي و هم پُـر

اي تو به صفات خويش موصوف/ اي نهي تو منكر امرمعروف

اي امـر تو را نفـاذ مطلـق /  و از امـر تو كائنات مشتـق

اي مقصـد همّـت بلنـدان /   مقصـود دل نيازمنـدان

اي سرمـه‌كش بلندبنيـان /  در بازكـنِ درون‌نشينـان

اي بر ورق تـو درس ايّام  /  زآغاز رسيده تا به انجـام

(كليات نظامي گنجوي- نسخه وحيد دستگردي- ويرايشگر: پروين قائمي- تهران، نشر پيمان- چاپ اول 1381 ص 351 )

هفت‌پيكر

بهرام‌نامه – هفت گنبد

اي جهان ديده بودِ خويش از تو / هيچ بودي نبوده پيش از تو

دربدايت ، بدايت همه چيز/در نهايت ، نهايت همه چيز

اي برآرنده‌ي سپهـر بلند /  انجم‌افروز و انجمن پيوند

آفريننده‌ي خزايـن جود  /  مبـدع و آفريدگـار وجـود

سازمند از تو گشته كار همه / اي همه وافريدگار همه

(كليات نظامي گنجوي- نسخه وحيد دست‌گردي- ويرايشگر: پروين قائمي- تهران، نشر پيمان – چاپ اول 1381 ص 495)

 

اسكندرنامه

شرف‌نامه

خدايا، جهان پادشاهي تراست / ز ما خدمت آيد، خدايي تراست

پناه بلنديّ و پستي تويي/  همـه نيستند ، آن چه هستي تويي

همه آفريده‌ست بالا و پست /  تويي آفريننده‌ي هر چـه هست

تويي برترين دانش‌آموز پاك /  ز دانش قلم رانـده بر لوح خاك

چو شد حجتّت بر خدايي درست /  خرد داد بر تو گـوايي درست

(كليات نظامي گنجوي- نسخه وحيد دستگردي- ويرايشگر: پروين قائمي- تهران، نشر پيمان- چاپ اول 1381 – ص 691)

اقبال‌نامه

خرد هركجا گنجي آرد پديد / ز نام خدا سازد آن را كليد

خداي خردبخش بخرد نواز / همان ناخردمند را چاره ساز

رهايي ده بستگـان سَخُن / توانان كـنِ ناتوانان «كُـن»

نهان، آشكارا، درون و برون / خرد را به درگاه او رهنمون

برآرنده‌ي سقف اين بارگاه /  نگـارنده‌ي نقش اين بارگاه

(كليات نظامي گنجوي- نسخه وحيد دستگردي- ويرايشگر: پروين قائمي- تهران: نشر پيمان- چاپ اول 1381 ص 955)

اميرخسرو بن اميرسيف‌الدّين محمود دهلوي، مثنوي‌هايي به نام پنج كليد از وي در دست است شامل:

مطلع‌الانوار A / شيرين و خسرو B/ مجنون و ليلي C/ هشت‌بهشت D/ آيينه اسكندري E

(حماسه‌سرايي در ايران- دكتر ذبيح‌الله صفا- تهران : انتشارات اميركبير- چاپ پنجم1369 – صص 352 و 353 )

 

مطلع‌الانوار

خامه چـو آراست سخـن را حِجال /  پر برانداخـت عروس خيـال

رانده نخسـت از يَدِ قدرت برون /  كرده رقـم بر ورق كاف و نـون

سلسله جنبـان شـده در باب علـم /  داشته سر بر خط ارباب علـم

درهنرازبس كه روان كرده است / دست گَهي يافته بر هر كه هست

راست به هر دست گهـي همچو تير /  راستي او همـه را دست‌گيـر

(گنج سخن جلد دوم- دكتر ذبيح‌الله صفا- انتشارات دانشگاه تهران- چاپ ششم 1357 – ص 221)

 

آيينه اسكندري

زهي سكّه‌ي كيمياي سخن / كه يك جو در او نيست جاي سخن

گرامـي كُـنِ  گوهـر آدمـي  /   گرامـي‌ترين  گوهـرِِ آدمي

به هر خانه زو صلح و جنگي دگر / به هر دل شتاب و درنگي دگر

سخن گرنه جان است بنگر به هوش / چرا مردم مرده بايد خموش

اگر عمر جاويد خواني هم اوست / وگر چشمه‌ي زندگاني هم اوست

(گنج سخن- جلد دوم- دكتر ذبيح‌الله صفا- انتشارات دانشگاه تهران – چاپ ششم1357- ص 222)